پیام خوزستان - خراسان / یافته‌های پژوهشی جدید نشان می‌دهند ترکیبی که دردهه ۱۹۳۰ میلادی به اشتباه ویتامینP نام‌گذاری شده بود، در واقع گروهی از مواد گیاهی به نام فلاونوئیدهاست که با وجود خواص آنتی‌اکسیدانی و نقش احتمالی در حفظ سلامت قلب، مغز و کنترل دیابت، مواد مغذی ضروری به شمارنمی‌روند و دریافت آن‌ها ازطریق رژیم غذایی متنوع کافی است.
این ترکیبات پلی‌فنولی طبیعی که رنگ‌دانه بسیاری از میوه‌ها و سبزیجات را تشکیل می‌دهند، به ۶ گروه اصلی شامل فلاونول‌ها (پیاز و چای)، فلاون‌ها (جعفری و کرفس)، فلاوانول‌ها (کاکائو و چای)، فلاوانون‌ها (مرکبات)، ایزوفلاون‌ها (سویا) و آنتوسیانین‌ها (میوه‌های قرمز و بنفش) تقسیم می‌شوند.
مطالعات نشان می‌دهند که خاصیت آنتی‌اکسیدانی فلاونوئیدها در خنثی‌سازی رادیکال‌های آزاد، کاهش خطر بیماری‌های قلبی، بهبود عملکرد مغز و کاهش احتمال ابتلا به دیابت نوع ۲ مؤثر است؛ هرچند بخش عمده‌ای از این شواهد بر اساس مطالعات مشاهده‌ای بوده و قطعی نیستند.
متخصصان تأکید می‌کنند که ازآنجا که مقدار مصرف روزانه مشخصی برای این ترکیبات تعیین نشده است، مصرف مکمل‌هایی نظیر کوئرستین و روتین برای همه افراد ضروری نبوده و دوزهای بالای آن‌ها می‌تواند با داروها تداخل ایجاد کند. به ویژه افرادی که داروهای ضدبسط، رقیق‌کننده‌های خون یا درمان‌های خاص مصرف می‌کنند، باید بدانند که انباشت این ترکیبات در بدن بدون نظارت پزشکی عوارض جانبی جدی به دنبال دارد. از این رو، دریافت این مواد از طریق مصرف سبزیجات، میوه‌ها و چای ترجیح داده می‌شود و افراد پیش از مصرف هرگونه مکمل فلاونوئیدی باید با پزشک مشورت کنند.