پیام خوزستان - خبرآنلاین / امروزه بسیاری از افراد برای کنترل وزن و برنامه‌ریزی ورزشی به ساعت‌های هوشمند وابسته‌اند. این ساعت‌ها با استفاده از اطلاعاتی مانند ضربان قلب، حرکت بدن، سن، وزن و برخی مشخصات فردی، میزان کالری مصرف‌شده را تخمین می‌زنند. اما «تخمین» همان «اندازه‌گیری مستقیم» نیست.
پژوهشگران دانشگاه Florida International University عملکرد چهار ساعت هوشمند را با تجهیزات آزمایشگاهی مقایسه کردند. نتیجه نشان داد ساعت‌های هوشمند در برآورد انرژی مصرف‌شده هنگام ورزش، همیشه با اندازه‌گیری‌های آزمایشگاهی مطابقت ندارند.
یکی از نکات قابل توجه مطالعه این بود که میزان خطا می‌توانست با درصد چربی بدن افراد ارتباط داشته باشد. به بیان ساده، ممکن است یک ساعت هوشمند برای دو فرد مختلف که تمرین مشابهی انجام می‌دهند، تخمین‌هایی با دقت متفاوت ارائه کند.
این مسئله به‌خصوص برای افرادی اهمیت دارد که از عدد کالری ساعت برای تصمیم‌گیری درباره غذا استفاده می‌کنند؛ مثلاً تصور می‌کنند چون ساعت آنها ۵۰۰ کالری مصرف‌شده نشان داده، می‌توانند دقیقاً ۵۰۰ کالری بیشتر غذا بخورند. در حالی که چنین محاسبه‌ای لزوماً قابل اتکا نیست.
البته این به معنای بی‌فایده بودن ساعت‌های هوشمند نیست. ضربان قلب، مدت فعالیت، تعداد قدم‌ها و روند تغییرات فعالیت بدنی می‌توانند برای دنبال کردن عادت‌های ورزشی مفید باشند. مسئله بیشتر زمانی ایجاد می‌شود که یک عدد تقریبی، به عنوان یک اندازه‌گیری دقیق در نظر گرفته شود.
متخصصان حوزه ورزش نیز معمولاً به جای تکیه بر یک شاخص منفرد، مجموعه‌ای از معیارها را برای ارزیابی پیشرفت در نظر می‌گیرند؛ از عملکرد و ضربان قلب گرفته تا ترکیب بدن و سطح آمادگی جسمانی.
اگر ساعت هوشمند بعد از تمرین عدد مشخصی را برای کالری نشان می‌دهد، بهتر است آن را یک برآورد بدانیم، نه فاکتوری دقیق برای محاسبه میزان غذای مصرفی.