پیام خوزستان - عضو هیات علمی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان با اشاره به دستاوردهای یک طرح پژوهشی در منطقه ماهشهر گفت: نتایج پایشهای میدانی نشان میدهد که از میان روشهای مختلف استحصال آب باران، سامانه هلالی آبگیر بیشترین کارایی اکولوژیکی و تابآوری را در احیای پوشش گیاهی، مهار فرسایش و مقابله با پدیده خشکسالی دارد.
عضو هیات علمی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان با اشاره به دستاوردهای یک طرح پژوهشی در منطقه ماهشهر گفت: نتایج پایشهای میدانی نشان میدهد که از میان روشهای مختلف استحصال آب باران، سامانه هلالی آبگیر بیشترین کارایی اکولوژیکی و تابآوری را در احیای پوشش گیاهی، مهار فرسایش و مقابله با پدیده خشکسالی دارد.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیمای استان خوزستان ، بنفشه یثربی با اشاره به تشدید بحران کمآبی و ضرورت استفاده از راهکارهای کمهزینه و پایدار اظهار کرد: سامانههای سنتی استحصال آب باران، راهکاری بومی و علمی برای کاهش وابستگی به آبیاریهای پرهزینه در مناطق خشک و نیمهخشک به شمار میروند و هزاران سال است که در اقلیمهای خشک جهان برای مقابله با تنشهای آبی به کار گرفته میشوند.
وی با تشریح نتایج ارزیابی چندساله سه سامانه «پیتینگ»، «فارو» و «هلالی آبگیر» در مراتع ماهشهر افزود: اگرچه هر سه شیوه توانستهاند تنوع و غنای گونهای پوشش گیاهی را نسبت به عرصههای شاهد بهطور معناداری ارتقا دهند، اما سامانه هلالی آبگیر به دلیل ظرفیت بالای ذخیرهسازی رواناب، توزیع مناسب رطوبت در عمق خاک و توانایی به دام انداختن بذر و رسوبات، برترین عملکرد را به ثبت رسانده است.
پژوهشگر حوزه آبخیزداری مرکز تحقیقات خوزستان با تاکید بر استقرار موفقیتآمیز گونههای بومی مانند «اشنان» در این سامانهها تصریح کرد: شواهد میدانی حاکی از سرسبزی و پایداری این گیاهان حتی در فصول کمبارش است که این امر نقش حیاتی هلالیهای آبگیر را در بازسازی عرصههای تخریبشده، مهار بیابانزایی و کنترل فرسایش خاک اثبات میکند.
یثربی با اشاره به اینکه سامانه «فارو» در رتبه میانی و «پیتینگ» به علت ظرفیت محدود ذخیره آب در رده بعدی اثربخشی قرار دارند خاطرنشان کرد: دستیابی به بالاترین راندمان در طرحهای آبخیزداری و احیای مراتع، نیازمند انتخاب دقیق الگوی استحصال آب متناسب با شرایط خاک، شیب و میزان بارندگی در هر منطقه است.