شنبه ۲۳ خرداد ۱۴۰۵

گفتگو

بهرنگ علوی از یک آرزوی دیرینه و ریسک تازه‌اش گفت

بهرنگ علوی از یک آرزوی دیرینه و ریسک تازه‌اش گفت
پیام خوزستان - ایسنا / بهرنگ علوی، بازیگر سینما و تلویزیون که این روزها سریال «صفا با خانواده» را روی آنتن دارد، درباره این مجموعه و حضورش در آن گفت: طرح این مجموعه متعلق به ...
  بزرگنمايي:

پیام خوزستان - ایسنا / بهرنگ علوی، بازیگر سینما و تلویزیون که این روزها سریال «صفا با خانواده» را روی آنتن دارد، درباره این مجموعه و حضورش در آن گفت: طرح این مجموعه متعلق به آقای محسن تنابنده بود. سال گذشته دعوت شدم و درباره آن گفت‌وگو کردیم. به نظر من ورود به این پروژه یک ریسک بزرگ بود؛ زیرا معمولاً نگاه من به موضوع جنگ، جدی است اما این اثر در قالب کمدی ساخته شد.
او افزود: در این سریال توانستیم به بهانه جنگ شوخی‌هایی داشته باشیم و در عین حال نقدهایی را نسبت به برخی مسائل و موضوعات اجتماعی مطرح کنیم.
علوی درباره روند تولید این مجموعه گفت: از آبان سال گذشته کار را آغاز کردیم. ادامه تولید با جنگ ۱۲ روزه همزمان شد و پس از برقراری آتش‌بس دوباره تولید را از سر گرفتیم و در نهایت پروژه به پایان رسید.
این بازیگر در ادامه با اشاره به نقش خود در این سریال اظهار کرد: در این مجموعه نقش «جمشید» را بازی می‌کنم؛ شخصیتی که نزدیک به ۷۰ سال دارد. ایفای این نقش برای من بسیار چالش‌برانگیز بود اما در نهایت به شخصیتی شیرین تبدیل شد و مردم ارتباط خوبی با آن برقرار کرده‌اند. از این بابت بسیار خوشحالم.
علوی که در حاشیه برنامه «دری رو به جام» گفت‌وگو کرد، در پاسخ به این پرسش که اگر قرار باشد نقش یک ورزشکار را بازی کند کدام ورزشکار یا رشته برای او جذاب‌تر است، گفت: خیلی دوست دارم نقش یک کشتی‌گیر را بازی کنم. کشتی بومی‌ترین ورزش ایران و به نوعی ورزش اول کشور است. از طرف خانواده پدری اصالت مازندرانی داریم و برای مردم مازندران، کشتی یک تعصب و علاقه ویژه محسوب می‌شود. همیشه هم به دوستان و همکارانم گفته‌ام که اگر می‌خواهند شور و حال واقعی کشتی را ببینند، مسابقات جام جهانی کشتی را در یکی از شهرهای مازندران تماشا کنند. آنجا تازه متوجه می‌شوند که چه فضای پرشوری وجود دارد.
این بازیگر ادامه داد: در سال‌های نوجوانی خودم کشتی می‌گرفتم اما به دلیل ورود به حرفه بازیگری نتوانستم آن را ادامه دهم. طبیعتاً در کشتی شرایطی مانند شکستن گوش و تغییرات ظاهری وجود دارد و ادامه آن برای من دشوار شد. البته من ورزش‌های مختلفی را تا مقطعی دنبال کرده‌ام. فوتبال را تا مدتی خیلی جدی دنبال می‌کردم و بعد از آن نیز به ورزش رالی علاقه‌مند شدم و آن را ادامه دادم.
او درباره اینکه بیشتر به عنوان یک بازیگر کمدی شناخته می‌شود، بیان کرد: آغاز فعالیت حرفه‌ای من با سینمای اجتماعی بوده است و امروز بیشتر در حوزه کمدی فعالیت می‌کنم. دلیل این موضوع نیز به روند و شرایط جامعه بازمی‌گردد. یک روز از آقای جمشید هاشم‌پور پرسیدم که با وجود این همه توانایی چرا عمدتاً در فیلم‌های جنگی حضور داشته‌اند. ایشان پاسخ دادند که دهه ۶۰ دوران جنگ بود و هشت سال جنگ در کشور جریان داشت. از هر ۱۰ فیلمنامه‌ای که نوشته می‌شد، هشت فیلمنامه جنگی بود. بنابراین فیلم‌ها در واقع انعکاسی از شرایط جامعه هستند.
علوی افزود: امروز نیز سیاست‌ها به سمتی رفته که به دلیل شرایط و مشکلات مردم، مخاطبان زمانی از سینما استقبال می‌کنند که بتوانند فیلم‌های کمدی ببینند و حال و روزشان تغییر کند. در غیر این صورت من شخصاً سینمای اجتماعی، درام و ملودرام را بسیار دوست دارم. البته کمدی را هم دوست دارم.
این بازیگر با اشاره به نخستین تجربه جدی خود در سینمای کمدی گفت: جالب است که در نخستین فیلم کمدی‌ام یعنی «دشمن زن» که تهیه‌کننده اثر آقای فرح‌بخش بود به من می‌گفت «تو نمی‌توانی کمدی بازی کنی و بازیگر جدی هستی» اما کارگردان فیلم آقای کریم امینی که آن زمان نخستین فیلم خود را می‌ساخت، معتقد بود که من روحیه طنزی دارم که می‌تواند به این نقش کمک کند.
بازیگر «گیجگاه» ادامه داد: پس از اتفاق خوبی که در «دشمن زن» افتاد پیشنهادهای تازه‌ای در حوزه کمدی به سمت من سرازیر شد. با این حال من هر دو ژانر را دوست دارم اما شرایط به شکلی است که امروز بیشتر این نوع فیلمنامه‌ها نوشته می‌شوند و سریال‌ها نیز به این سمت رفته‌اند. از سوی دیگر حوصله مردم برای تماشای فیلم‌های اجتماعی کمتر شده است؛ زیرا در این آثار معمولاً شادابی کمتری می‌بینند و بیشتر با معضلات و مشکلات مواجه هستند. به همین دلیل چنین روندی شکل گرفته است.
علوی در پایان با اشاره به حضور خود در رقابت‌های بین‌المللی هنرمندان مطرح کرد: سال گذشته در مسابقات جام جهانی فوتبال هنرمندان، آرت فوتبال در روسیه و شهر مسکو حضور داشتیم. مسابقات را هم خیلی خوب آغاز کرده بودیم اما متأسفانه شرایط با جنگ ۱۲ روزه همزمان شد و مجبور شدیم از ادامه رقابت‌ها انصراف بدهیم. بازگشت ما نیز با دشواری‌های زیادی همراه بود و حدود ۵۰ ساعت به صورت زمینی در مسیر بودیم تا بتوانیم به کشور بازگردیم.
پ
-->


نظرات شما