پیام خوزستان - ایرنا / نویسنده نمایش «ماتیشکا» از تهران گفت: اکبر عبدی نمایشنامه من را خواند که به فجر بیایم و او دست رد به سینهام نزد.
علی سعیدی، کارگردان نمایش ماتیشکا در جریان اجراهای خیابانی چهل و چهارمین دوره جشنواره بینالمللی تئاتر فجر در گفت و گو با خبرنگار تئاتر ایرنا اظهار کرد: در این نمایش از آدمها و جامعهای صحبت کردیم که دارای معلولیت هستند و متاسفانه پنهان شدهاند.
او افزود: ماتیشکا نامی ترکی و به زبان عروسک است و نمایش روایت میکند از پسری که از اردبیل به تهران آمده و دنبال اکبر عبدی میگردد که به بزرگی برسد و مسخره نشود و به مدت ۵۶ روز زیستی را متحول میشود و میفهمد که بزرگی به مقام نیست. به چیزهای دیگر هم است.
بازار ![]()
او ادامه داد: یک سال مفید هر روز برای این کار تمرین کردیم. شیوهای که ما استفاده کردیم متد اکتینگ و ناتورالیستی بود تا بازیگر خوب بگیرد. بازیگر کار روی صورت خود برای این بازی واقعا چاقو زده است. این نخستین دوره است که به جشنواره تئاتر فجر آمدهایم.
سعیدی، جشنواره تئاتر فجر را تاثیرگذار در تداوم حیات این هنر بویژه جوانان میداند و ادامه داد: به ویژه اینکه کارهای خیابانی واقعا به صورت خیابانی باشد، در چند روز گذشته کارهای خیابانی اصیل حاضر در جشنواره را کمتر شاهد بودم. مدیوم خیابانی خیلی میتواند باارزشتر باشد و تعامل بیشتری بر صحنه برقرار کند.
او درباره حضور گروههای استانی در جشنواره گفت: باید به تهران هم نگاهی شود. گوشه چشمی به تهران باید داشته باشند چون متقاضی از تهران برای جشنواره خیلی زیاد است. بچههای شهرستانی و از استانهای دیگر را دیدم، کارهای آنان بسیار عالی و قابل دفاع بود.
اکبر عبدی دست رد به سینه من مرد
فردین بیگزاده، بازیگر و نویسنده کار هم گفت: در حال آزمون و خطا و یادگیری هستم و سن گروههایی که در این جشنواره کار ارائه کردهام، سنشان بسیار بیشتر از من است، به عنوان جوانترین گروه در این دوره هستیم.
او افزود: اصالت من اردبیلی و از اهالی روستای آقاباقر و ۲۲ ساله هستم و اولین دوره است که در جشنواره شرکت کردهام.
وی گفت: مردم استقبال خوبی دارند و دلشان به این گرم است. ما هم میخواهیم کار کنیم و هیچ هدفی غیر از این نیست و چه خوب که این کار در خیابان شکل میگیرد و چقدر خوب که از دل خیابان شروع میکنیم. هیچ افتخاری بالاتر از این نیست. برای من که در این سن و سال به فجر آمدهام باعث افتخار است.
او گفت: من معتقدم هر چقدر اثر نزدیکتر با مخاطب باشد به همان اندازه اثرگذاری آن هم بیشتر است. به شرطی که به دور از ادا حرف بزنیم و حرفی پشت کار باشد.
وی افزود: سه ماه زمان برد نمایشنامه را بنویسم. اکبر عبدی حامی ما بودند و یک بار نشد درخواستی از او داشته باشم و دست رد به سینه من بزند. او هم اهل روستای آقاباقر است و متن من را خواندند. ۲۰ سال دیگر هم این را خواهم گفت من مخلص آقای عبدی هستم.