پیام خوزستان - ورزش 3 /پدری گونزالس در تیم ملی اسپانیا نقشی را بر عهده گرفته که برای بازیکنی در سطح او چندان معمول نیست.
او بیشتر بهعنوان بازیکنی که از روی نیمکت وارد زمین میشود و جریان بازی را تغییر میدهد، به میدان میرود و در این نقش هم عملکرد خوبی داشته است اما نبودنش در ترکیب اصلی کاملاً احساس میشود. اتفاقی که در بازی مقابل انگلیس هم شاهد آن بودیم.
لوئیس دلافوئنته در واکنش به پرسشی که در نشست خبری مطرح شد، با لحنی کمی ناراضی گفت: «برای این بازی فابین را ترجیح دادم.» او روز قبل هم به این انتخاب اشاره کرده بود. واقعیت این است که فابین خستگی ناشی از بازی در پراگ را نشان داد و جای خالی یک بازیکن خلاق و تکنیکی مثل پدری در خط میانی احساس شد.
ورود پدری در نیمه دوم هم این موضوع را بهخوبی نشان داد. سرمربی اسپانیا مجبور شد در برنامه اولیه خود تجدیدنظر کند و با حضور پدری و فرمین در زمین، عملکرد بهتری از اسپانیا دیدیم؛ بهخصوص اینکه ارتباط و هماهنگی بهتری میان بازیکنان و لامین یامال شکل گرفت. حضور پدرو پورو در پست دفاع راست هم برای این بازیکن مفیدتر بود. پدری و پورو بهخوبی یکدیگر را درک میکنند. بنابراین عجیب نیست که باشگاه بارسلونا قصد دارد برای فصل آینده او را به خدمت بگیرد.
پدری از زمان مرحله یکچهارم نهایی جام جهانی از ترکیب اصلی کنار گذاشته شده و از آن زمان حضورش در ترکیب تیم ملی فرازونشیب زیادی داشته است. اگر به وضعیت پدری برگردیم، او تنها در دو بازی از ۹ دیدار اخیر اسپانیا در ترکیب اصلی قرار گرفته است. او در جام جهانی و در بازی مقابل بلژیک از ترکیب کنار رفت و دنی اولمو جایگزینش شد. اولمو هم بازیکنی تکنیکی و باکیفیت است، اما پدری مجبور شد در بازی مقابل بلژیک و فرانسه و بهویژه دیدار فینال برابر آرژانتین، کار را از روی نیمکت آغاز کند. در همان بازی فینال بود که بار دیگر تواناییهای فوقالعاده این بازیکن به نمایش گذاشته شد.
دلافوئنته هنوز نتوانسته جایگاه مناسبی برای پدری در سیستم خود پیدا کند. او ترجیح میدهد از این بازیکن در پست هافبک هجومی استفاده کند، درحالیکه پدری در بارسلونا نشان داده است که میتواند در کنار رودری هم بهخوبی بازی کند. او در ورزشگاه متروپولیتانو عقبتر بازی کرد و تأثیر این تصمیم هم مشخص بود. حتی به دلیل ناراحتی عضلانی زوبیمندی، در ادامه بهعنوان تنها هافبک دفاعی اسپانیا به بازی ادامه داد. از آن لحظه به بعد، این بازیکن کنترل توپ و جریان بازی را بهطور کامل در اختیار گرفت.
در رقابتهای فعلی لیگ ملتهای اروپا، پدری تنها در دو مسابقه در ترکیب اصلی قرار گرفته و نیمکتنشینی او در دو بازی اخیر تعجببرانگیز بوده است؛ بهخصوص اینکه دنی اولمو هم در این دیدارها حضور نداشت. در جمهوری چک، جای خالی کیفیت فنی او در خط میانی کاملاً احساس شد. دلافوئنته هم اعتراف کرد: «کنترل بازی را در اختیار نداشتیم.»
دلافوئنته بهجای استفاده از بازیکن خلاق و تکنیکیای مثل پدری، سراغ بازیکنان فیزیکی رفت و در بین دو نیمه مجبور شد تصمیمش را تغییر دهد. این اظهارنظر باعث شده بود تصور کنیم پدری در بازی مقابل انگلیس در ورزشگاه متروپولیتانو از ابتدا به میدان خواهد رفت. بااینحال، سرمربی اسپانیا به دلیل «قدوقامت و فیزیک بدنی» بازیکنان انگلیس، یک بازیکن فیزیکیتر را ترجیح داد. اما چیزی که باعث ایجاد تفاوت در عملکرد اسپانیا میشود، قدرت بدنی نیست؛ بلکه استعداد و کیفیت فنی بازیکنان است. میکل مرینو و پوبیل برای تقویت بازی هوایی و درگیریهای فیزیکی وارد زمین شدند، اما این برنامه آنطور که انتظار میرفت پیش نرفت.
اسپانیا به پدری نیاز دارد. او بازیکنی است که میتواند تفاوتها را رقم بزند؛ حتی اگر در پستی جلوتر از جایگاه معمولش در بارسلونا بازی کند. بعید است دلافوئنته زوج مستحکم هافبک دفاعی خود، متشکل از رودری یا زوبیمندی در کنار فابین، را بهراحتی کنار بگذارد. پدری بارها ثابت کرده که میتواند در پایه خط میانی و در شروع حملات هم بازی کند، اما سرمربی اسپانیا هنوز کاملاً به استفاده از او در این پست قانع نشده است.
بهترین خبر برای بارسلونا این است که پدری بدون فشار و خستگی ناشی از دقایق زیاد بازی به این تیم برمیگردد. او در پراگ تنها ۱۴ دقیقه بازی کرد و مقابل انگلیس هم ۴۵ دقیقه در زمین حضور داشت. غیبتش در بازی مقابل جمهوری چک را میشد با خستگی ناشی از ۹۰ دقیقه بازی سنگین مقابل اتلتیکومادرید توجیه کرد، اما نیمکتنشینی او برابر انگلیس تصمیمی تاکتیکی بود.
بااینحال، پدری در تمام این مدت حرفهایگری خود را حفظ کرده است. نه چهرهای ناراضی به خود گرفته و نه اعتراضی کرده است. او همچنان در کنار همتیمیهایش و در چارچوب خانوادهای که لوئیس دلافوئنته در تیم ملی اسپانیا ساخته، حضور داشته است. پدری از هر نظر بازیکنی فوقالعاده است و شایستگی این را دارد که نقش پررنگتری در تیم ملی داشته باشد.