پیام خوزستان - رکنا / مسعود کنعانی و ناصر عبیات، فعالان محیطزیست خوزستان، با هشدار درباره تخریب هورالعظیم، از گسترش فعالیتهای صنعتی، تلفات احتمالی آبزیان و تهدید معیشت و آینده زندگی مردم منطقه ابراز نگرانی کردند.
هورالعظیم برای مردم خوزستان تنها یک تالاب نیست؛ بخشی از خاطرات، فرهنگ، تاریخ و شیوه زندگی جوامعی است که نسلها در کنار آب و نیزارهای آن زندگی کردهاند؛ اما اکنون فعالان محیطزیست از تغییر چهره این زیستبوم و نگرانی درباره آینده آن سخن میگویند.
مسعود کنعانی، کنشگر محیطزیست خوزستان، با توصیف وضعیت گذشته و امروز تالاب گفت: هورالعظیم در گذشته سرشار از زندگی، صدا، فرهنگ و تاریخ بود و معیشت بسیاری از مردم منطقه به آن وابستگی داشت.
او افزود که امروز، در بخشهایی از تالاب، جادههای دسترسی به دکلهای حفاری، تجهیزات صنعتی و آثار توسعه یکجانبه جای بخشی از چشمانداز طبیعی گذشته را گرفتهاند.
کنعانی با اشاره به گزارشهایی درباره مرگ دستهجمعی آبزیان گفت که کاهش اکسیژن آب و آلودگیهای احتمالی میتوانند به مرگ ماهیان منجر شوند؛ موضوعی که به گفته او، ضرورت پایش مستمر کیفیت آب و بررسی علمی علت تلفات را نشان میدهد.
او هورالعظیم و دیگر تالابهای خوزستان را از عوامل مهم حفظ تعادل زیستمحیطی منطقه دانست و هشدار داد که تخریب آنها میتواند شرایط زندگی در شهرهای پاییندست را دشوارتر کند.
این کنشگر محیطزیست با اشاره به شهرهایی از جمله آبادان، خرمشهر، اروندکنار، شادگان، هویزه و سوسنگرد گفت که ادامه روند تخریب زیستبوم و تشدید فشارهای اقلیمی میتواند آینده سکونت در این مناطق را با چالشهای جدی روبهرو کند.
کنعانی تأکید کرد که هدف کنشگران محیطزیست، مخالفت با اصل توسعه نیست، بلکه جلوگیری از توسعهای است که به بهای از دست رفتن زیستبوم و معیشت مردم تمام شود.
او در پایان خواستار همکاری دولت، دستگاههای مسئول، صنعت نفت و جوامع محلی برای حفظ بخشهای باقیمانده تالاب شد.
ناصر عبیات نیز با لحنی عاطفی درباره تفاوت گذشته و امروز هورالعظیم گفت که این تالاب برای او صرفاً یک موضوع محیطزیستی نیست، بلکه بخشی از زندگی و هویت شخصی و جمعی مردم منطقه است.
او با اشاره به تجربههای تلخ خانوادهها و همسایگان خود از بیماریهای مختلف گفت که مردم منطقه خواهان برخورداری از محیطی سالم و امکاناتی هستند که زندگی شایسته را برای آنها ممکن کند.
عبیات تأکید کرد که حفاظت از هورالعظیم باید بهعنوان مسئولیتی ملی مورد توجه قرار گیرد؛ زیرا پیامدهای تخریب محیطزیست خوزستان، محدود به مرزهای این استان نخواهد ماند.